کتاب «زنی که تنها برگشت» اثر حانیه فراهانی، مجموعه‌ای از اشعار این شاعر معاصر است که توسط نشر نگاه به انتشار رسیده است. این مجموعه به بیان احساسات، تجربه‌ها، و جهان‌بینی شاعر در قالب زبان شعری می‌پردازد.

محورهای کتاب

تجربه زنانه و تنهایی: همانطور که عنوان مجموعه شعر اشاره دارد، «زنی که تنها برگشت»، اشعاری در بر دارد که به طور خاص به تجربه‌ی زیسته‌ی زن، احساس تنهایی، و مواجهه‌ی او با جهان می‌پردازد. این تنهایی ابعاد مختلفی چون عاطفی، اجتماعی، یا حتی اگزیستانسیال دارد.

بازگشت و هویت: «برگشت» در عنوان، اشاره به بازگشتی به خویشتن، بازگشتی پس از یک تجربه سخت، یا حتی بازگشت به ریشه‌ها و هویت گمشده است. اشعار این مجموعه نیز حول محور کشف، بازیافتن یا بازتعریف هویت انسانی (به خصوص زنانه) شکل گرفته‌اند.

احساسات و عواطف عمیق: شعر، رسانه‌ی ابراز احساسات و عواطف است. در این مجموعه با لایه‌هایی از عشق، فقدان، دلتنگی، امید، ناامیدی، و دیگر احساسات انسانی روبرو خواهیم شد که شاعر آن‌ها را در قالب تصاویر و استعاره‌های شعری بیان کرده است.

زبان و تصویرسازی: مانند هر مجموعه شعر دیگری، ویژگی اصلی این اثر، زبان و نحوه‌ی تصویرسازی شاعر است. حانیه فراهانی از زبان، استعاره‌ها، تشبیه‌ها و تصاویر نوآورانه برای انتقال مفاهیم و احساسات خود استفاده کرده است.

نگاهی به جهان: فراتر از تجربه‌ی شخصی، اشعار یک شاعر معمولاً بازتابی از نگاه او به جهان پیرامون، مسائل اجتماعی، یا دغدغه‌های انسانی گسترده‌تر است. در این مجموعه نیز اشعاری با این مضامین یافت می‌شود.

قالب و سبک شعری

این اشعار در قالب نو سروده شده‌اند و دارای لحنی عمیق، تأمل‌برانگیز و گاهی غم‌انگیزند. بخشی از متن یک شعر را باهم می‌خوانیم:

«اینجا نه من را به شناسنامه می‌شناسند
و نه نام کوچکم را پیش از نام دیگرم صدا می‌کنند
من اما اینجا آرام‌ترین‌ خواب‌هایم را دیده‌ام
و دست بر تن کسی کشیده‌ام
که دست‌کشیدن از او ممکن نبود

اینجا نه خانۀ پدری‌ست
و نه حتی قبض تلفن به اسم من می‌آید
اما شرط می‌بندم
که بیشترین زنگ را من می‌زنم
حتی وقتی بیشترین در را تو باز نمی‌کنی.»

این مجموعه شعر برای خوانندگانی جذاب خواهد بود که به شعر معاصر فارسی و اشعار با محوریت تجربه‌ی زنانه علاقه‌مندند و از زبان شعری نو و تصویرسازی‌های بدیع لذت می‌برند. همچنین افرادی که به دنبال آثاری هستند که احساسات و عواطف انسانی را به شکلی عمیق و هنرمندانه بیان کنند و به اشعار نو و سپید با مضامین شخصی و اجتماعی علاقه‌مندند.